Hér á vefnum er hægt að kynna sér nýjar og eldri bækur með því að lesa valin brot úr þeim. Það er gert með því að velja höfund í höfundalista og smella síðan á tengilinn Textabrot efst á forsíðu höfundarins. Bækurnar geta verið hvort sem er frumsamdar á íslensku eða þýðingar þeirra höfunda, sem eiga síður á vefnum, á skáldskap erlendra kollega sinna.

Textabrot vikunnar sem nú líður (sem gæti verið hvaða vika sem er, nú þegar sumarið svo gott sem stöðvar rennsli tímans allt ofan í tún) er úr Ég um mig frá mér til mín eftir Pétur Gunnarsson. Hvers vegna þessi bók verður fyrir valinu er erfitt að svara, öðruvísi en svo að yppta öxlum og segja að maður ætti alltaf að lesa Pétur Gunnarsson. Eða kannske er sumarið tíminn þegar ungviðið hvílir sig á skólanum og hættir til að hugsa um framtíðina. Þess vegna sveigjum við út af troðnu slóðinni og látum hér fylgja með annað textabrot en það sem þegar er til staðar á síðu bókarinnar.

Textabrotið er eftirfarandi:

Í sunnudagsblaðinu var viðtal við Onassis skipakóng, þar sem hann þakkaði velgengni sína staðgóðum morgunverði og ávaxtasafa. Borða síðan ekki fyrr en klukkan þrjú.

Það var grein um Bítlana. Nú var þetta fyrirbæri sem Sista hafði haft með sér í farangrinum frá Englandi, á allra vörum og öllum blöðum. Í greininni var dregið í efa að þeir gætu verið verkamannasynir frá Liverpool og sett fram tilgáta um að þeir væru danskir eðlisfræðistúdentar sem hefðu dulbúið sig. Andri tók eftir að John var ruglað saman við Paul.

Segðu henni Sistu að koma að borða! kallaði Ásta.

Sista flokkaði undir helgispjöll að vera vakin á sunnudegi. Svefninn var hennar trúarbrögð og á sunnudögum vildi hún sofa fyrir alla vikuna. Kom öðruhverju fram á náttslopp til að fylla sig eða tæma, fór síðan uppí aftur.

Andri hugleiddi hvort hann ætti að verða smyrjari. Að loknum þessum vetri yrði hann búinn með Skylduna og gæti byrjað að vinna. Það hlaut að vera fullnægjandi að geta smækkað lífið niður í nokkra koppa sem maður sprautaði í koppafeiti. Þægilegt smjatthljóð, snögg handtök, þurrka með tvisti, næsti. Hann myndi eignast eigin bíl, rúnta um og úða í sig sælgæti, þræða kvikmyndahúsin, í bílnum hefði hann plötuspilara. Aldrei að læra heima, aldrei að hafa áhyggjur af morgundeginum, bara þátttaka í lífinu eins og það er...

Þau sátu þegjandi öll þrjú og tuggðu. Ásta var að hugsa um kvöldið í gærkvöldi. Hún og Hrefna, sem vann með henni, höfðu farið í Þórskaffi og Röðul. Ef börnin grunaði! Sér til mikillar skelfingar hafði hún uppgötvað að það var fullt af karlmönnum sem vildi eiga hana og dansa með hana og þæfa hana og leggjast ofan á hana til að hjaðna svo eins og hvalir og halda áfram að drekka og rífa kjaft og lemja hana.

Andri rauf þögnina með því að miðla Ástu og Sistu af framtíðaráformum sínum.

Smyrjari?

Smyrjari!!

Þær slepptu sér alveg og töluðu hver í kapp við aðra:

Hann vissi ekki hvað hann væri að tala um.

Menntaveginn.

Hann vissi ekki hvað hann væri að flana út í!

M e n n t a v e g i n n .

Þessir strákar eiga ekki skít í skel, sérð hann Kela, allt í skatta, öll kvöld, allar helgar.

MENNTAVEGINN! Þú sem getur lært.

Get ég lært? hváði Andri. Síðan hvenær?

Æ, góði láttu ekki svona, þú sem varst hæstur á náttúrufræðiprófinu ... og Ásta byrjaði alsæl að reika menntaveginn og lýsti um leið útsýninu, áfram hærra áfram hærra og endaði sem fulltrúi í Dóms- og Kirkjumálaráðuneytinu.

Sista: Ef ég væri í þínum sporum myndi ég fara í tannlækningar, gera við eina tönn annan hvern dag, og lifa svo í vellystingum, ferðalög...

Afhverju gerirðu það ekki?

Ég er ekki strákur.

Strákur! Andri vildi miklu heldur vera stelpa. Geta selt sig fyrir það sem hann þráði. Samt gat hann ekki hugsað sér systur sína sem kynferðisveru, hvað þá móður! Í ljósi þess sem kom fyrir í nott, hefði hann rokið út og keypt skammbyssu.

(75-7)